Sadegh Hedayat - De blinde uil

Reacties op recensies van, door leden gelezen, boeken en discussie samenleesboeken
berdine
Berichten: 3100
Lid geworden op: 23 Mei 2006, 20:42
Locatie: breda

Sadegh Hedayat - De blinde uil

Berichtdoor berdine » 15 Mei 2018, 10:25

Samenvatting: 'De blinde uil' is een van de grootste Perzische meesterwerken van de moderne tijd van een weergaloos schrijver die lange tijd tegen zijn innerlijke demonen moest vechten en te jong overleed. Dertig jaar geleden verscheen De blinde uil (1937) voor het eerst rechtstreeks uit het Perzisch vertaald in het Nederlands, in een vertaling van Gert J.J. de Vries. Tachtig jaar geleden werd de roman daarnaast voor het eerst gepubliceerd, reden genoeg voor een heruitgave. In de roman probeert de verteller zijn waanzin te bezweren door die op schrift te stellen en zo te analyseren, en zich te verzoenen met zijn onafwendbare, naderende dood. Hij neemt de lezer bij de hand en toont zijn innerlijke wereld en leven, wat buitengewoon krachtige, directe literatuur oplevert, die een brok in de keel doet ontstaan.

Fragment:
'Er is slechts één angst die me bezighoudt en dat is dat ik morgen zou sterven zonder mezelf te hebben gekend. In de loop van mijn leven heb ik gemerkt dat er een immense kloof bestaat die mij van mijn medemensen scheidt. En ik heb bovendien geleerd dat men zo zwijgzaam mogelijk door het leven dient te gaan en zijn gedachten zo veel mogelijk voor zichzelf dient te houden. Ik heb nu weliswaar het besluit genomen om over mezelf te schrijven. Maar daarmee beoog ik uitsluitend mezelf kenbaar te maken aan mijn schaduw - die schaduw op de muur.'

Erg moeilijk boek, omdat niets is wat het lijkt. Alle personen wisselen van identiteit (of zijn die anderen afsplitsingen van de verteller?) en de herinneringen veranderen of hebben andere details. Daardoor wordt er voortdurend een ander licht geworpen op de dingen die gebeurd zijn of hallucinaties waren. Wat is waar en wat zijn opiumdromen? Heeft de verteller werkelijk een misdaad begaan?
De verteller maakt een geestelijke crisis door, dat is wel duidelijk. Je schrikt telkens op als er weer een nieuw feitje op tafel komt. Dan denk je het te begrijpen om even later weer tot de conclusie te komen dat het toch niet zo geweest kan zijn.
Erg mooi geschreven en een uitdaging voor de lezer.

Terug naar “Door leden gelezen boeken en samenleesboeken”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten