Haruki Murakami - Norwegian wood

Reacties op recensies van, door leden gelezen, boeken en discussie samenleesboeken
Dettie
Site Admin
Berichten: 32473
Lid geworden op: 01 Jan 1970, 02:00
Contact:

Haruki Murakami - Norwegian wood

Berichtdoor Dettie » 23 Aug 2007, 13:04

Ik word alsmaar meer en meer verliefd op de boeken van Murakami.

Lees verder, klik hier http://www.leestafel.info/haruki-murakami

Inge
Laatst gewijzigd door Dettie op 12 Jun 2009, 21:55, 2 keer totaal gewijzigd.

WilV
Berichten: 3306
Lid geworden op: 18 Jan 2005, 21:28

Berichtdoor WilV » 23 Aug 2007, 14:17

Mooi verslag Inge..

Ik word steeds nieuwsgieriger naar Murakami.
Moet toch echt eens wat van hem gaan lezen.

Groetjes
Wil

Inge
Berichten: 1362
Lid geworden op: 18 Mei 2004, 08:47
Locatie: Kuurne België

Berichtdoor Inge » 24 Aug 2007, 11:55

Ik ken het alleen maar aanraden willeke.
Toen ik "de jacht op het verloren schaap" las vond ik het een vreemd maar leuk verhaal, ook de "opwindvogelkronieken" had dat "buitennatuurlijke" en toch bleef het leuk. In norwegian wood is dat niet aanwezig. Het is een heel andere stijl.
Naar mijn mening heeft de manier van vertellen van Murakami iets aparts. Het is zo heel anders dan ik gewoon ben. Ik heb me wel al afgevraagd of het typisch murakami is of typisch japans. Daarvoor zou ik eigenlijk eens een andere japanse schrijver moeten lezen. Doe ik ook wel eens (ooit). Voorlopig amuseer ik me met Murakami :lol:

Inge

Dettie
Site Admin
Berichten: 32473
Lid geworden op: 01 Jan 1970, 02:00
Contact:

Berichtdoor Dettie » 24 Aug 2007, 13:11

Ja ik vind Murikami ook erg de moeite waard en lees zijn boeken met veel plezier.
Ik heb van hem ook De jacht op het verloren schaap gelezen en Ten zuiden van de grens.
Beide hele verschillende verhalen maar wel met mystiek erin. In Ten zuiden van de grens was het een geheimzinnige dame.
Net wat jij zegt Inge, zijn stijl is enorm apart eigenlijk heel rustig (vind ik).
Ik heb nog niet veel boeken van Japanse schrijvers gelezen, dus kan je niet zeggen of het typisch Japans is.

Misschien zou je eens De tuin van de samoerai van Gail Tsukiyama kunnen lezen. Daar zit wel ook die rust in.

Dettie

Inge
Berichten: 1362
Lid geworden op: 18 Mei 2004, 08:47
Locatie: Kuurne België

Berichtdoor Inge » 24 Aug 2007, 14:11

Dettie schreef:zijn stijl is enorm apart eigenlijk heel rustig


Nou, ik ging er niet opgekomen zijn om het rustig te noemen :? Ik kan het gewoon niet goed verwoorden... Anders is alles waar ik op kom :lol:

Inge

kim
Berichten: 99
Lid geworden op: 29 Jan 2007, 16:18
Locatie: België

Berichtdoor kim » 24 Aug 2007, 14:34

Een mooi verslag, Inge!
Ik moet ook maar eens dringend een Murakami ter hand pakken.

Kim

Dettie
Site Admin
Berichten: 32473
Lid geworden op: 01 Jan 1970, 02:00
Contact:

Berichtdoor Dettie » 24 Aug 2007, 14:51

Ik kan het gewoon niet goed verwoorden... Anders is alles waar ik op kom


haha ja ik kan het ook niet echt goed zeggen dus noemde ik het maar rustig. :-)

Dettie

Dettie
Site Admin
Berichten: 32473
Lid geworden op: 01 Jan 1970, 02:00
Contact:

Berichtdoor Dettie » 31 Aug 2007, 12:23

Ik heb inmiddels het boek ook gelezen en het is weer apart maar ik vond het wel een erg triest verhaal. Het had niet dat lichte wat in Murakami's andere boeken ook zit. Niet dat zijn andere boeken niet serieus zijn maar daar zitten meer aparte dingen in.
Het meisje vond ik met name triest. Ik vond het een minder boek dan Jacht op het verloren schaap maar evengoed zeer de moeite waard

Dettie
die geen verslag maakt, Inge zegt het precies goed.

Inge
Berichten: 1362
Lid geworden op: 18 Mei 2004, 08:47
Locatie: Kuurne België

Berichtdoor Inge » 31 Aug 2007, 12:37

Tja, het is inderdaad triestig maar toch straalt het naar mijn mening een soort "troost" uit. Zoiets van:" om het even wat er gebeurt, de wereld draait verder, het is niet het einde van de wereld".
Wij mensen (denk ik, schiet mij nu niet af als je mijn mening niet deelt) zien ons eigen "leed, zorgen,..." als het ergste dat er kan bestaan/gebeuren. We denken altijd dat het niet erger meer kan. We gaan dan in ons eigen kleine hoekje zitten en hebben veel zelfmedelijden.
Bij dit boek werd er getoond dat het erger kan.
Izuki pleegt zelfmoord.... Voor Noako en Watanabe is dat op dat moment het ergste dat er hen kan gebeuren. Als Noako dan ook nog eens zelfmoord pleegt, voelt het voor Watanabe aan als het einde van de wereld (misschien daarom dat hij op reis gaat?). Maar de wereld is niet gestopt.... De mensen leven voort, de liefde blijft bestaan,.....
Voor mij biedt dat een soort troost. Misschien daarom dat ik het boek met "plezier" gelezen heb?

Inge

Dettie
Site Admin
Berichten: 32473
Lid geworden op: 01 Jan 1970, 02:00
Contact:

Berichtdoor Dettie » 31 Aug 2007, 12:47

Ik vond het eind wel erg mooi en hoopvol. Inderdaad hij ging wél door.

Dettie


Terug naar “Door leden gelezen boeken en samenleesboeken”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten